Het juiste aantal warmtegraden vinden voor onderzoek en ontwikkeling van glas
Standaardverwarminglampen zijn eigenlijk een soort ‘het is zoals het is’. Je krijgt een bepaald aantal wattage over een bepaalde lengte – dat is het dan. Maar als je bezig bent met onderzoek en ontwikkeling, bijvoorbeeld door nieuwe glasmengsels te testen of speciale coatings uit te proberen, is dat natuurlijk niet voldoende.
Je kunt niet zomaar raden waar de warmte naartoe gaat. Je moet precies weten waar de warmte op het glas terechtkomt. Daarom stoppen we met ons zorgen maken over de basisdimensionen en richten we ons op de sterkte van de warmtestraling.
Het probleem van oneffen warmtestraling
Het probleem is dat de meeste standaardverwarminglampen een ‘koude rand’ en een ‘ hete kern’ hebben. Als je een productielijn hebt, zorgen deze temperatuurschommelingen voor thermische verschillen. Met andere woorden: het glas zal oneffen breken of worden verhit.
Dat is frustrerend.
We lossen dit op door creatief te zijn met de manier waarop de draden zijn georganiseerd en hoe de wattage wordt verdeeld. Door de weerstand per centimeter aan te passen, kunnen we de warmtestraling egaliseren of specifieke ‘zones’ creëren. In plaats van één hete plek in het midden, heb je dan een constante temperatuur over het hele oppervlak van het glas.
Ruimte voor experimenten
Tijdens onderzoek en ontwikkeling heb je ruimte nodig om dingen te proberen. Je moet in staat zijn om van gedachten te veranderen.
Wij bouwen onze lampen zo dat ze geschikt zijn voor verschillende spanningen. Hierdoor kun je experimenteren met de snelheid waarmee de temperatuur stijgt. Stel dat je een materiaal test dat tot 600°C moet worden verhit en daarna op die temperatuur moet blijven. Dan moet de sterkte van de warmtestraling worden aangepast aan deze specifieke thermische eigenschappen. Anders werkt het niet.
Bovendien kun je bepalen waar de warmte zich bevindt. Wil je de randen van het glas extra verhitten zodat het niet naar beneden hangt? Dat kan natuurlijk ook. Of wil je dat de temperatuur overal gelijk is, zodat er een uniforme spanning ontstaat? Ook dat is mogelijk.
De nadelen
Er is echter één nadeel.
Een hogere sterkte van de warmtestraling betekent snellere cycli, wat fijn is. Maar wanneer je meer wattage in een kleinere ruimte probeert te stoppen, komt er veel druk op de lamphouder en de bedrading te staan.
Als je kiest voor een hoge sterkte van de warmtestraling, moet je ervoor zorgen dat je koelsysteem de geproduceerde warmte aankunt. Anders gaan je elektrische verbindingen kapot.
Voor je alles op maximale kracht zet, is het handig om eerst te controleren hoe de luchtstroom is. Dat zal je veel problemen besparen.